İkinci Trimester

donderdag, maart 22, 2018




Kabus gibi ilk trimesterı asgari zararla atlatabildikten sonra mis gibi geçen ikinci trimesterı anlatmak istiyorum. İlk üç aylık dönemdeki ultra yorgunluk, inanılmaz uykusuzluk, duygusal dengesizlik vs çok şükür bu dönem bitti. Kendimi biraz daha kendim gibi hissettim, evime işime bakabildim. İlk üç ay yemek yap ama bulaşıkları bile toplayamadan yatağa çık, markete git ama gelince en azından bir saat nefes nefese koltukta uzan şeklinde bir halsizliğim vardı. Yine öyle ultra enerjik değilim ama normal bir hamile enerjisindeyim, ekstra bir şey yapasım gelmese de zaruri şeylere iyi kötü gücüm yetiyor. 

Bunun harici düzgün uyumaya başladım, tabi bunda çalışma saatlerimi azaltıp bolca dinlenmek ve sakinleşmek de etkili oldu. Mide yanması harici de bedensel bir şikayetim yok, e o kadar da olur. Bebenin hareketlerini de epey hissediyorum, özellikle ben tam sakin sakin uzanırken o coşuyor, ben hareket ederken o uyuyor. Bu böyle olmaz doğunca bir ortak nokta bulmak lazım.

Malum işyerinde otuz tane kadınla çalışıyorum ve hamileliğimle birlikte herkes kendi hamileliğini ve doğum hikayesini bana anlatmaya başladı. Konu illa ki oraya geliyor. Otuz kadının nasıl doğurduğuna hakimim. Bunun dışında sürekli bebek odası hazır mı diye soruyorlar ki bence çok erken daha. 26. haftada nasıl hazır olabilir allasen? Ben mi ağır kanlıyım bilmiyorum ama Umud’un odasını da son ayda alıp yerleştirmiştik, yine muhtemelen öyle olacak. Gerçi bir yandan da taşınalım vs istiyoruz ya da üst katta ciddi tadilat planlıyoruz filan biraz karmaşık durumlar, neyse özetle hayır bebenin henüz odası filan yok. Siz ne zaman yaptınız bu hazırlıkları?

İstediğim şeyleri yiyip içmeyi, yüzüstü uyumayı, ayakkabılarımı zorlanmadan bağlamayı evet özledim. Hımbıl ve tombulum ama bir yandan da keyif alıyorum hamilelikten bu dönem. İlk aylardaki gibi ‘ben nasıl bir şeye kalkıştım, dertsiz başıma iş aldım’ hislerim çok yok. Zaten bence dokuz aylık bu sürede hem bedenen hem psikolojik bebek sahibi olma ve doğum yapacak olma fikrine alışıyor insan. Vücut bunu güzel planlıyor. E evet bebeğimiz olacak bazı şeyler değişecek ama güzel olacak modundayım daha çok. Başlangıçta tüm gün bebekle uğraşacağım, hiç kendime zamanım kalmayacak vs diye panik oluyordum ama bu ara tam tersi evde boş boş otururken mesela ‘doğurmuş olsam şimdi bebekle zaman geçerdi sev okşa emzir uyut derken, şimdi öyle boş boş oturuyorum’ diye hissediyorum.

26. hafta itibariyle 8 kilo aldım. Çok umrumda değil kaç kilo aldığım veya alacağım veya sonrasında ne kadarının kalacağı kalmayacağı. Gayet keyfime göre yiyorum, gırtlağım her zamanki gibi çok sağlam. Umud’cuğum da bir kızkardeşi olacağı fikrine alıştı. Başta biraz yadırgadı kız olmasını ama sonradan hoşuna gitti. Bebek bizi duyabiliyor diye okuduktan sonra gelip karnımla konuşmaya başladı, gerçi genelde kaka, bok vs gibi ‘ayıplı’ laflar öğretmekle meşgul ama olsun. Bebeğin kıpırdamasını da hissetmeyi seviyor, çok kıskanıyor gibi görünmüyor ama arada bebek seninle uyursa ben de uyurum filan diyor. Valla uyuyun da nerede uyursanız uyuyun bence çocuğum. Olur beraber de uyuruz arada napalım.

36. Haftaya kadar çalışmak gibi bir planım var. Bizim serviste genelde herkes 33 veya 34’te bırakmış ama bakalım dayanabildiğim kadar gidecegim. Masabaşı bir iş olmadığı için elbette yorucu, fazlaca bedensel kuvvet de gerektiriyor ağır kaldır indir vs ama ümitliyim. Olmazsa da olmaz ve biraz erken bırakırım.


Sanırım tüm haberler bu kadardı şimdilik. Temmuzun ilk haftası bekliyoruz bebeyi ama bence şöyle fazla uzatmadan haziran 20 civarı filan doğabilir, bazı şeyleri tadında bırakmak lazım :p 

You Might Also Like

4 reacties

  1. Sevgili tugba uzun zamandir blogda takipteyim.sen boyle "yataktan cikmadim dizi izledim " falan diye paylasimlar yapinca bir aaaaahhh cekiyordum dogrusu.insanda tatli bi kiskanclik oluyor...iki oglum var biri 7 yasinda biride suan 2 bucuk.Rabbim yokluklarini gostermesin ama hic zamanin kalmiyor...doyle uyusam uyusam..yataktan cikmasam...uyumayi cok severdim ben.ama benim bebelerim sabah en gec 7 de ayakta oldugundan benim icin hayal doya doya uyumak..olsun diyorun bi gun buyucekler insallah...bi kız sana cok yakisicak..hamilelik de cok yakisti..Rabbim sag salim kavustursun insallah..ne uzun yazdim..sevgiler..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Çok teşekkürler, evet çocuklar küçükken hayal tabi öyle keyifler yapmak. İkisi de okula başlayınca siz de yaparsınız dizi ve yatak keyfi. Benim de saltanatım sona eriyor :)

      Verwijderen
  2. Ayrica blog tazilarini cok seviyorum..benim icin derin bi nefes alak gibi..rahatlatiyor😊

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dönüp dolaşıp eski postları okuyan bir benmiyim acaba ? Plog isterizzz plog isterizzz

    BeantwoordenVerwijderen

Labels