Çocuklarla Cumartesi

vrijdag, oktober 19, 2018


Umud’cugumun değişen hormonları sağolsun onu mutlu etmek epey zorlaştı bugünlerde. Onu yapalım? Sıkıcı. Bunu yapalım? Çok aptalca. Şunu yapalım? İstemem. Bir şey yapmayınca da neden güzel bişey yapmıyoruz diye huysuzlanıyor. Neyse sonunda bir şeyi beğendirebildim ve geçen cumartesi ilk kez iki çocuğumla tek basıma bir program yaptım. Bizim eve yakın bir çiftliğe gittik bebelerle. Umud zaten çok seviyor burayı, Defne de ilk kez gelmiş oldu. Bu çiftlikte her mevsim başka sebze ekili oluyor (doğal olarak) gelip toplayıp satın alınabiliyor. 



Bizim evden yürüyerek 20 dakika. Umud bisikletle gelmek istedi, Defne ve beni bekleye bekleye sürdü. Defne’yle bisiklete binebileceğim günleri iple çekiyorum. Peki ya bu yolun güzelliği?! Çiftlik tam buranın sonunda.





Girişte balkabakları sıralanmış. Baştaki devasa olana bakar mısınız?







Önce hayvanları görmek için ahırlara giriyoruz. Umud hepsine tek tek isim koyup sohbet ediyor. Bence süper bir veteriner olur Umud’dan. Birkaç kez söyledim ama oralı olmadı.



Ardından sebze tarhlarına giriyoruz. Yine bol bol balkabagı görüyoruz.



Benimki biraz havuç topluyor. Ben hemen oradaki çeşmede yıkıyorum.



Biraz da pırasa köklüyoruz beraber. Yıkayıp Defnik hanıma taşıtıyoruz. 



Bulut gibi kale de görüyoruz ama bizim evde çok gideri yok diye toplamıyoruz. Ispanak, pancar ve marul da kesiyoruz. 





Sebezleri bitirince çiçek bahçesine giriyoruz. Neyi beğendiysek onu toplayıp ortaya karışık bir buket yapıyoruz. Hava da 25 derece civarı, arada çimlere yayılıp ayakkabılarımızı çıkarıyoruz. 



Topladıklarımızın parasını ödeyip birer de dondurma yiyerek eve dönüp çiçeklerimizi vazoluyoruz. Havuçlarımızı ve pırasalarımızı da mis gibi pişiriyoruz. 

Hayat bize güzel.



You Might Also Like

1 reacties

  1. Çok güzel bir aktivite , bazı çocuklar havuç agacta bir meyve sanıyor , sehirde böylesi bir imkan . Dusunup yapana bravo.

    BeantwoordenVerwijderen

Labels